De filosofie van Pipi Langkous

De meesten van ons zoeken een rolmodel om zich naar te richten. Dat kunnen ouders zijn, een leraar, een vriend of vriendin of een zogenaamde verlichte goeroe. Die vind je in de spirituele wereld; ze hebben een ingewikkelde naam en praten altijd in raadsels.

Je moet ‘uitdagingen aangaan’ en ‘jezelf overtreffen’ of ‘buiten je comfortzone treden’ en hier heb ik er nog een: ‘strategisch zelfonderzoek naar de diepere waarden van je zijn’… Weg ermee. Wij vinden dat je een beetje moet gaan denken als Pipi Langkous.

Je zit in een job en eigenlijk wil je weg. Maar ja, dat zijn grote stappen. De financiële zekerheid van een ‘vaste baan’ en het onzekere van een nieuwe houden in je in de greep. En gaat het dan wel goed in die nieuwe job, hoe weet je dat het een succes wordt en dat jij dat allemaal kunt? Het antwoord: dat weet je niet en zul je niet weten tot je het gaat doen.

Pipi zegt dan: ‘ik heb het nog nooit gedaan maar ik denk dat ik het kan.’  Gewoon gezond verstand. Als je A kunt en je kunt C en F, dan lukt B je ook wel.

En zekerheid is relatief. Maar ook dat beetje zekerheid ben je kwijt zodra je een nieuwe richting in gaat. Best lastig maar wat is het alternatief? Straks 50 of 60 jaar zijn en terugkijken op vervlogen tijd. Spijt en berouw zijn zinloze emoties en die moet je vermijden of liever gezegd, daar moet je niet aan meedoen. Dus gewoon zorgen dat je geen spijt krijgt van het NIET BENUTTEN van je kansen. We hebben meer last van de dingen die we niet hebben gedaan dan de activiteiten die we hebben aangepakt en die fout gingen.

Pipi zegt dan: ‘ik vind ‘t eng en ik doe het toch’.  En dat is een gezonde aanpak. Je bent het aan jezelf verplicht om de kansen te benutten die er liggen. Om ervoor te zorgen dat je krijgt wat je wilt hebben. Jij doet je best en dat is alles wat je hebt. Gaat het fout dan is dat maar zo. Dan heb je ’t geprobeerd en moet je opnieuw beginnen.

Laat je dus niet klemzetten in je werk.